Eskiden Bünyan Belediyesinin, Kayseri’ye yolcu ve yük taşıyan, tabir yerinde ise taka bir otobüsü vardı. Yolcudan çok üst bagaja, alt bagajlara buralarda yetmezse yolcu koltuklarının arasındaki koridora patates, soğan, fasulye yani Bünyan’dan Kayseri’de ne satılabilecekse arabaya doldurulurdu. Bizim otobüs Kayseri’ye giderken devrilmiş. Araba ters dönmüş. Un torbaları patlamış, yoğurtlar dökülmüş, patatesler etrafa savrulmuş. Otobüsün içindeki Veli emmi olayı şöyle anlattı: “Ne olduğunu anlayamadık. Büyük bir çatırtı sonrası sessizlik, bir süre sonra iniltiler gelmeye başladı. Ben bir şey göremiyordum, yoğurt külahı kafama geçmiş. Birileri kafamdaki yoğurt külahını alıp, beni otobüsten dışarı çıkarmış. Gözümü kapatan yoğurdu elimin tersiyle silince karşımda beyazlar giymiş aksakallı bir adam (fotoğrafçı gazi beyaz kaftan giyerdi) gördüm. Kendi kendime “öldüm de mezardayım her hal” dedim. Birisinin kulağımın dibinde Veli iyi misin? Diye seslenmesiyle kendime geldim. Etrafıma baktım; ağlayanlar, sızlayanlar, şaşkınlıktan ne dediğini ne yaptığını bilmeyenler. Kadir amcanın kafasının derisi yüzülmüş, hanımı korkuyla gözünün önüne düşen deriyi işaret ediyormuş. Kadir amcada deriyi saç zannederek eliyle arkaya atarken “ne diyorsun” diye hanımına kızıyordu. Kör Ali “şemşamerlerim nerde diye ortalığa saçılmış şemşamerine yanıyordu. Yaralıları Bünyan tarafına giden arabalar Bünyan’a, Kayseri’ye giden arabalar Kayseri’ye götürdü. Şükür ki ölen olmadı” diye bana anlattı. Eksik fazla oldu ise af ola...
Ayhan MUTLU
Yorumlar
Yorum Gönder
Lütfen görüş ve düşüncelerinizi buraya yazınız.