"Bünyan’da eşimin anneannesine “Kamanın Kızı” derlerdi. Adı Elfide idi. Anneannemiz çok iyi huylu ve yardımsever biriydi. Gençliğinde çok güzel bir genç kızmış ve Sınıkçı Ahmet Ağa ile evlenmiş. Anneannemiz iş yapmayı çok sevmezdi. Hep köşelerde ya da tandır sekilerinde “uyusam uyansam, herkes bana taltif etse, ikramda bulunsa” derdi. Yalnız ibadetine çok düşkündü. Son zamanlarına kadar hep namazını kıldı, ağzından duasını kesmedi. Ben hep şu güzel duasını hatırlarım “Yarabbi yatak ömrü verme; üç gün yatak, dördüncü gün toprak”… Çocukken kendi kendime ne demekse derdim. Ve bu duayı defalarca, namazın her rekatından sonra söylerdi. Anneannemizin ilginç bir huyu daha vardı. Her işi yaparken sayı sayardı. Mesela eşarbını bağlayacak, başına koyar ve tepesini bir, iki, üç, dört diye sayardı ama bunu defalarca yapardı.
Elfide Ana, herkesi çok sever ve elini birisi öpse sevgi göstergesi olarak yanaklarından kişiyi defalarca öperdi. Yani Elfide Ana’ya kafayı kaptırırsan zor kurtarırdın. Bence bunun sebebi kişilerin kendine gösterdiği saygı ve ilgiye karşı aşırı sevinmesiydi.
Rahmetli çok temiz ve iyi insandı. Yaşını bilmezdi ama 110 yaşına kadar yaşadığı söylenirdi."
S.Burhanettin AKBAŞ, Hamidiye Köyüm Olsa, 2014
Yorumlar
Yorum Gönder
Lütfen görüş ve düşüncelerinizi buraya yazınız.