BÜNYANLI ŞAİRLER VE BÜNYAN ŞİİRLERİ

Mustafa Koçak 1911 yılında Bünyan'da dünyaya gelir, İlk ve orta okulu Bünyan'da tamamlayan Koçak, on üç yaşında iken Sivas Muallim Mektebi'nde okur. Öğretmen olduktan sonra Çorum Alaca,  Büyükhırka ve Kayseri Ahmet Paşa İlkokulunda görev yapar. 1973 yılında emekli olur. Hayatının büyük bir çoğunluğu gurbet ellerde geçer. Bünyan'a olan hasreti ile şiirler yazar. İlk şiiri Hamdi Üçok tarafından Çağlayanlar beldesi Bünyan kitabında yayınlanır. Yıllar sonra ikinci şiirini yayınlamak bize nasip oldu. Şiirlerinden oluşan bir kitabı çocukları yakında yayınlamayı düşünüyor
 
FELEK -MUSTAFA KOÇAK
Kaç kere ev kurduk Çayırtarla’ya,
Ellerle çıkardık biz de yaylaya
Ne deyip koyverdin beni sılaya,
Sılada obamdan ayırdın felek.

Bir zamanlar yoldaştı koyunla kuzu,
Tuzsayınca verirdik kayada tuzu,
Seçerdik arkaçta sürüden yozu,
Sürümden ayırdın gurbette felek.

Saçlarım döküldü, kapladı aklar,
Yaşımı, başımın dikliği saklar,
Gurbet bedenimi, ruhumu haklar,
Çilemi doldurttun ölmedin felek.

Ruhuma ses katar kalbimin sazı,
Neyleyim ben artık baharı, yazı,
Anama, babama ettiğim nazı
Burnumdan getirdin gurbette felek.

Küçükken bilmezdim baba tadını,
On üçünde aldım “öksüz” adını,
Dilimden bırakmam anam kadını
Anamdan ayırdın gurbette felek.

Büyüdüm görmedim Dünya’da vefa,
Bana nasip değil ölmeden sefa,
Koçak’ın gurbette çektiği cefa,
Betimi benzimi soldurdun felek.


Arkaç: 1. Ağıl. 2. Dağ sırtlarında davarların yatırıldığı düz, rüzgâr almayan kuytu yer.
Yoz:  Kısır ve erkek davardan oluşan sürü.