İbrahim NAVRUZ, 1900-1981:

İbrahim NAVRUZ, 1900-1981: Emir Ali’nin dördüncü oğlu. Eşi Emine Ka-ya’dır. İstiklal Savaşı gazisidir. İbrahim baklayı sevmezdi, lakabına Baklacı derler. Eşi Emine atılgan ve becerikliydi. Eteğindeki kırk yumurta ile bir atla-yışta eşeğe binerdi lakabına Karadana derler. Eşinin aksine İbrahim çok saftı. İbrahim Kayseri’de Hasan Âşık’a rastlar “Hasan ne ile geldin.” der, o da “Atınan geldim.” deyince, atı tanıyan İbrahim, hanın parasını verir, ata biner köye gelir. Atı Mehmet Âşık’a teslim ederken “Hasan nerde” deyince o gelmedi der. 

     Sarımsaklı Barajı altında kalan Şişe (Şese) Bağları’ndaki aşağı değirmene kafileyle un öğütmeye giderler. Hasan Âşık “Çavuş dayı İbrahim bana bir oyun yaptı buna bir çare düşün” der. İkinci gün kafile başkanı Çavuş dayı (İbrahim Balcı), İbrahim Navruz’u ve Şakir Kaya’yı eşeğe bindirerek çayıra saldıkları eşeklerin kaybolup, olmadıklarını tesbit etmelerini ister. Fevzi Bilgili, Şakir Ağa’nın eşeğinin yüzüne un sürer. İbrahim Navruz, çayırı dolaşarak yaptığı sayımda üzerine bindiği eşeği saymayı unuttuğu için bir eşek eksik çıkar. İnsan-ları gırgıra almayı seven Çavuş dayı, kendisini uyaracağı yerde “Şimdi hemen köye git, Şakir Ağa’nın eşeği yok, sıpası köyde kalmıştı eşek belki oraya gitmiş kız kardeşi olan karısı Emine’ye “Şakir Ağa’nın eşek değirmenden kaçmış, onu aramaya geldim.” deyince, çok zeki ve uyanık olan karısının “Zavallı herif, aradığın eşek altında.” diye uyarması ile Çavuş dayının İbrahim Navruz’a oyna-dığı oyun köyde hâlâ anlatılmaktadır.

Burhaniye'de ikamet ederdi.