DİJİTAL MÜRİDİZM VE CEVİZİN ÇATIŞI: BİR GELECEK MANİFESTOSU Mehmet Dulkadir yazdı

DİJİTAL MÜRİDİZM VE CEVİZİN ÇATIŞI: BİR GELECEK MANİFESTOSU

1. USTALIK BOŞLUĞU VE SAHTE KILIFLAR

Türkiye, usta-çırak geleneğinin "hayat bilgisini" kaybettiğinden beri, çocukların ruhundaki o devasa boşluk dijital figürlerle doluyor. Eskiden bir çocuk, okuldan artan boş zamanını ya bir ustanın tezgahında hayatı soluyarak ya da babasının iş yerinde çıraklık yaparak geçirirdi. O günlerde "dede-torun" ilişkisiyle süzülen o kadim tecrübe, çocuğun karakterini bir zırh gibi kuşatırdı. Şimdi ise bu canlı köprüler yıkıldı. Gençler, dedesinin hikayesi veya babasının terbiyesi yerine, ekran başında "uyanık" adamların seçmeci dipnotlarını birer kutsal metin gibi ezberliyor. Ortaya çıkan; araştıran bir nesil değil, saçı, sakalı ve ses tonunu kopyalayan "daimek" bir taklit neslidir. Bu çocuklar gerçek ustasızlığın bedelini, dijital "peygamberlerin" kılıfına girerek ödüyorlar.

2. ZEKÂ LİMİTİ VE HANTAL SİSTEM

Türkiye’nin zekâ kapasitesi kabına sığmıyor; özellikle Alfa kuşağının üstün zekâlı çocukları artık mevcut eğitim sisteminin "kasabalı" sınırlarına sığmıyor. Yüksek IQ’lu bu çocuklar, içine hapsedildikleri o sert ceviz kabuğunu içeriden zorluyorlar. Eğer Milli Eğitim bu kabuğu bir "laboratuvar" ruhuyla ve samimiyetle esnetmezse, o filizler ya yabancı topraklara kaçacak ya da dijital uçurumlarda kimliksizleşip şiddete ve nihilizme sürüklenecektir.

3. MASKE VE GERÇEK: KAÇIŞ DURAKLARI

Zeki çocuk "samimiyet" arar; yalanı ve tutarsızlığı bir radar gibi sezer. Bir yanda dindar görünüp her türlü ahlaki tutarsızlığı sergileyen yapılar, diğer yanda "mantıklı ve bilgili" görünen karizmatik dijital figürler olduğunda; yüksek IQ’lu çocuk, tutarsızlığı reddedip uyanıkların kucağına düşer. Bu bir tercih değil, bir kaçıştır. Mevcut otorite figürleri güven ve dürüstlük vermediği sürece, "Diamondizm" gibi akımlar bu ülkenin en parlak zihinlerini birer mürid gibi devşirmeye devam edecektir.

4. ACİL GÜNCELLEME ÇAĞRISI

Milli Eğitim, baştan aşağı bir "karakter ve laboratuvar" güncellemesine gitmek zorundadır. Çocukların zekâsını ezberle köreltmek yerine, onları gerçek ustalarla, gerçek bilimle ve sarsılmaz bir tutarlılıkla tanıştırmalıyız. Ceviz kabuğu çatlamıştır; bu filizleri ya gökyüzüne uzanan dev çınarlar yapacağız ya da uyanıkların saksılarında solmalarını seyredeceğiz. Türkiye artık bu zekâ limitini görmezden gelemez.

Araştırmacı Yazar

Mehmet DULKADİR