Mehmet Dulkadir Araştırmacı - Yazar
Bir coğrafya düşünün ki, artık kendi çarkını kendi eliyle döndüremiyor. Lübnan Başbakanı Nevvaf Selam'ın İstanbul'a, Vahdettin Köşkü'nün gölgesine düşen ziyareti, sıradan bir protokol nezaketi midir, yoksa bölgesel denklemin çoktan aşındırdığı bir sistemin teşhis ve tamir raporu mudur? İşte mesele tam da burada düğümleniyor.
I. Denetimden Onarıma: Teftişin Yeni Evresi
Uzun zamandır sahada süregelen gerilim, bir "müfettiş" sabrıyla izlendi (istiare). Küresel odaklar, bölgeyi tıpkı bir laboratuvar örneği gibi inceden inceye taradı. Şimdi ise teftiş bitmiş, onarım başlamıştır. Dün "gözlem", bugün "müdahale"; dün "rapor", bugün "reçete" (tezat). Sahada artık bir etkiden değil, bu etkinin geride bıraktığı arızadan söz ediliyor.
İran'ın Lübnan üzerindeki uzun soluklu nüfuzu, bölgeyi bir kilit gibi sımsıkı sarmıştı. Peki bu kilidi kim açacak, anahtarı kim taşıyacak (istifham)? Sorunun cevabı, Ankara'da toplanan NATO Zirvesi'nin hemen ardından, İstanbul'da verilen çalışma yemeğinin sofrasında saklı.
II. Vahdettin Köşkü: Nezaketin Ötesinde Bir Hizalanma
Vahdettin Köşkü, bu kez sadece bir ağırlama mekânı değil; tarihin sessizce fısıldadığı bir hizalanma sahnesidir. Osmanlı'nın son taşrasından Cumhuriyet'in dış siyaset sofrasına uzanan bu köşk, sanki bir kader cilvesiyle yeniden görev başında (teşhis). Duvarları, yüzyıllık bir sorumluluğun güncellenişine şahitlik ediyor.
Lübnan, mezhepsel çatlakların ve siyasi kilitlenmenin ağırlığı altında eğilmiş, bükülmüş, neredeyse nefessiz kalmıştır. Türkiye'nin rolü, bu noktada bir sigorta poliçesi gibi devreye girer: ne alacaklı ne borçlu, sadece dengeyi tutan bir el (teşbih). Teftiş, temizlik, tahkim — bu üç kelime, aynı anafora ritmiyle tekrar tekrar sahaya düşüyor (anafora, tekrir).
III. Teknik Ayar: S-400, F-35 ve Batı'yla Aynı Dilden Konuşmak
NATO Zirvesi'nin Ankara'da toplanması tesadüf değildir; S-400'lerin konumu, F-35 süreçleri, CAATSA yaptırımlarının geleceği — bütün bu teknik başlıklar, sahadaki büyük resmin küçük ama belirleyici dişlileridir. Türkiye, bir yandan kendi bekası için bu "temizliği" üstlenmek zorunda, öte yandan müttefiklerinin çizdiği teknik sınırların içinde nefes almakla yükümlü (tezat).
Binlerce kilometrelik bir hattın üzerinde, tek bir vidanın gevşekliği bütün makineyi durdurabilir (mübalağa). İşte "ayar" dedikleri süreç tam da budur: Türkiye'nin, Batı'nın savunma ağıyla aynı frekansta titremesi.
IV. Sonuç: Yeniden Başlatma Anı
Lübnan Başbakanı'nın ziyareti, bölgedeki İran bağlantılı yapılar için bir devre dışı bırakma sinyali midir, yoksa daha büyük bir yeniden inşanın ilk taşı mı (istifham)? Cevap ne olursa olsun, Türkiye artık sahada sessiz bir gözlemci değil, anahtarı elinde tutan aktördür. Teftiş süreci kapanmış, uygulama dönemi aralanmıştır. Ve tarih, bir kez daha, kapıyı Vahdettin Köşkü'nden çalmıştır.
Dulkadiroğulları Aklı Selimi ve Köklü Hafızası
Yorumlar
Yorum Gönder
Lütfen görüş ve düşüncelerinizi buraya yazınız.